Afscheid van Ton Leenen

Zaterdag 28 juni hebben we afscheid genomen van Ton Leenen. Met twee stukken van Louis Armstrong en Frank Sinatra heeft de vereniging zijn medeleven betuigd en een waardige muzikale bijdrage geleverd aan zijn uitvaart. In de woorden van voorzitter Kees Sluis kan Ton als volgt worden getypeerd:
"Drie jaar geleden kwam ik in Pijnacker een man tegen die een poosje stond te luisteren naar een optreden van ons Jeugdorkest. We raakten aan de praat. Hij was geïnteresseerd in onze vereniging en onder de indruk van wat we op het gebied van opleiding en jeugdactiviteiten presteerden. Ik heb hem gevraagd eens te komen kijken. Hij besloot lid te worden, maar we moesten nog even wachten, want hij wilde eerst nieuwe instrumenten aanschaffen.
Wat voor instrument hij wilde gaan spelen? Saxofoon, het maakt niet uit welke, hij was inzetbaar op de hele reeks, van sopraansax tot bariton sax, de keus was aan ons. Vanaf najaar 2011 werd Ton lid van het harmonieorkest, waar hij tenorsax en bariton sax speelde. Een rustige man die gezellig contact maakte en nieuwsgierig was hoe de vereniging reilde en zeilde. Dat bleek ook tijdens de Algemene Ledenvergadering waar hij een aantal ter zake doende vragen stelde.
Al in 2012 benaderde ik Ton of hij er wat voor voelde om bestuurslid te worden. Hij reageerde wat terughoudend, hij kende de vereniging nog maar zo kort. Ter plaatse verzon ik een manier voor hem om daar beter kennis mee te maken. Kom een jaar als stagiair de bestuursvergaderingen bijwonen en beslis dan. Op die voorwaarde ging Ton akkoord. Hij wilde wel wat doen en organiseerde in 2012 onze Ensemble dag in winkelcentrum De Parade in Nootdorp.
Als stagiair bleek Ton vooral iemand die goud waard was in de aanloop naar de vergaderingen. Hij stuurde commentaar op agendapunten en bleek een frisse kijk op de zaken te hebben. Na een jaar vroeg ik hem of hij de stap durfde maken om toe te treden tot het bestuur. Hij twijfelde. Vond dat hij te weinig had kunnen doen. Hij had een druk jaar in zijn eigen zaak achter de rug. Ik heb hem met overtuiging overgehaald het toch te doen. We vonden hem waardevol, vooral met zijn goed onderbouwde commentaren. Hij stemde toe en trad in  2013 toe tot het bestuur.
Vrij snel daarna liet de Gemeente weten dat zij van plan waren te stoppen met het verlenen van subsidie aan verenigingen. Ton heeft zich vastgebeten in dat dossier. Hij overlegde met collega verenigingen, stelde reacties op naar de Gemeenteraad en sprak in. We zijn daarin veel samen opgetrokken en ik leerde Ton ook beter kennen. We hadden het onderweg ook over onze privé zaken zoals kinderen en kleinkinderen. Ton had veel plezier in zijn kinderen. Op zijn tweede Ensemble dag ontpopte hij zich als aanvoerder van de saxen en werd er een mooi stukje jazz muziek ten gehore gebracht, het genre waar hij zo van hield.
Dag Ton, we zullen je missen."